Wszechstronny Konkurs Konia Wierzchowego to jedna z dyscyplin olimpijskich wchodząca w skład jeździectwa. Jest to najdokładniejszy sprawdzian wytrzymałości, poziomu wytrenowania oraz wszechstronności zarówno konia, jak i jeźdźca. WKKW często określane jest mianem Królowej jeździectwa.

 

Ten rodzaj rywalizacji wywodzi się z wojskowych tradycji, a pierwsze zawody rozegrano w 1902 roku. Zaledwie dziesięć lat później WKKW weszło w skład dyscyplin olimpijskich. Do 1924 roku rywalizować mogli wyłącznie oficerowie czynnej służby wojskowej. Od 1956 roku do zawodów dopuszczono cywili, a osiem lat później prawa startów uzyskały kobiety.

 

Podczas zawodów należy pokonać wszystkie trzy próby z jak najmniejszą ilością punktów karnych. Próby te to: ujeżdżania, terenowa oraz skoków przez przeszkody.

 

Polacy do tej pory wywalczyli dwa medale olimpijskie w WKKW. W 1928 roku Michał Antoniewicz, Karol Rómmel, Józef Trenkwald zajęli drużynowo trzecie miejsce, a w 1936 roku tercet Zdzisław Kawecki, Henryk Leliwa-Roycewicz, Seweryn Kulesza wywalczył srebro.